İnanın artık sıkıldım, şaşırma duygumu yitirdim. O kadar saçma olaylar yaşanıyor fakat şaşırmıyorum. Görevi bütünleştirmek, halkı bir araya getirmek olması gereken kişi çıkıp halkı kin ve nefrete sürüklüyor. Asla siyaset yapmaya çalışmıyorum, yanlış anlaşılmasın fakat diktatör olmayan, demagoji-ajitasyon yapmayan hiç kimse halkını kin ve nefrete sürüklemek istemez. Eğer bir lider çıkıp, halkını gruplara bölüyor, bir grubu diğerine düşman etmek istiyorsa oradan bir güç elde etmek istiyor demektir. Sanıyorum ki artık herkes bunun farkında. İstanbul'da okuyorum, ev tuttum. Yurt dışındaki üniversite okuyan insanlara bakıyorum dert yok tasa yok, kıskanıyorum abi imreniyorum yani. Benim neyim eksik diyorum, benim suçum ne diyorum. Adam after'a nereye geçsek diye düşünüyor, ben 24 saat geleceğimi nasıl kurtarabilirim diye düşünüyorum buna kafa patlatıyorum. Yemin ederim saçlarım beyazladı. Bu ülkede hükümet de muhalefet de bana bir gençlik borçlu. Ben düşünmek zorundayım abi eğlenemem. Türkiye'de doğduysam eğer ben, eğlenmek gibi bir hakkım yok benim. Telefonum, bilgisayarım bozulsa ne yaparım ben diye düşünüyorum. Adam gidiyor bir ay çalışıp ikisinin de en iyisini alıyor, kafayı yiyeceğim bir Türk genci olarak benim neyim eksik? Ben yurt dışındaki bir çocuğun aldığı eğitimi almadım, aptal-saptal ezberlerle uğraştım, neden? Ben lisedeyken dayak yediğim öğretmenimi gidip milli eğitim bakanlığına şikayet ettim diye hocalarım tarafından seni sınıfta bırakacağız denildim ve bırakıldım örgün eğitim hakkım elimden alındı neden? Ben 22 yaşındayım, Türkiye'de olduğum sürece ve Türkiye bu halde olduğu sürece çocuk yapmayı düşünmüyorum. Bu yaşadıklarımız, bu fiyatlar, bu kur, bu zamlar inanın daha hiçbir şey değil. 22 yaşında her genç aşağıdaki videonun farkında artık. Bana bir gençlik borçlusunuz.

https://www.youtube.com/watch?v=gZE7...BCll%C3%BCleri