Ben bunu yaşamadım, bir şey demeye hakkım yok.
Acınıza da saygı duyuyorum.
Babam Askerdi benim.
Daha bir çocukken eve 1 dakika geç kaldığım için döverdi beni.
Çocukken yediğim dayağın haddi hesabı yok.
Hep beni sevmediğini ondan böyle yaptığını düşünürdüm.
Sonra bir gün kaza yaptım.
Ambulansla hastaneye kaldırdılar, sedyede yatarken babamın geldiğini gördüm.
Hayatımda ağladığını görmediğim babamın o gün gözlerinin dolduğunu gördüm.
O an anladım babamın beni sevdiğini.
Her şeyin bir imtihan olduğunu düşünüyorum ve şunu ekliyorum.
Babam beni dövmüş ama meğer hep bir bildiği varmış.
Onun sayesinde şu an bu kişiliğe ve karaktere sahibim.
keşke benimde başımda bir ailem olaydı da böyle saçma sebeplerden falan döveydi
Herkesin yaşantısı sınavı farklı ben bu dünyada bir şey demiyor yapmıyorum olayları gören her şeyi bilen Allah hesap gününde gerekeni yapacaktır. Bazı insanların bu hayatta kendinden başka kimsesi olmayabiliyor herkesin derdi kendine bende şuan emekleyerek bir üniversite kazandım yurttayım ailesi için ağlayanda var benim gibi aile ne ben hiç görmedim diyende
Allah sevdiklerinizi size bağışlasın iyi forumlar dilerim