İlk battığımda bankalar o kadar taciz etmeye başlamıştı ki intahar etmeyi düşündüm. Telimi değiştiriyodum akrabalarıma ulaşıp rezil ediyorlardı. Ne uyku ne yemek... En son ev sahibi evden attı beni, babamla da aram kötü dönecek yerim yok cebimde 200 tl para var. Yatılı iş ne olur diye düşünürken otelde animatörlük buldum. Aradım konuştum gece parkta yattım. Bindim ertesi gün gittim. Turizm bölgesi ya dediler niye böylesin? Anlattım, lan dediler canını mı alacaklar ara param yok de. Ertesi gün tüm bankaları aradım. Dedim durumum yok yasal prosedür neyse uygulayın. İnan bir hafifledim. Yok ki neyi alacaklar. Neyse 4 senede borcu bitirdim. 6 ay animatörlük yaptım biriktirdim parayı. Sonra tekrar şirket şu bu derken ödendi bitti. Ha iyi mi oldu? Olmadı yine battım. Siyasi sebeplerden dolayı. Bu arada Antalya'da girdim pandemiye mahvetti beni her şeyim gitti. Şimdi Ankara'ya döndüm. Birde çocuk oldu. Yine yaparız. Yaptık, yine olur. Rahatça nefes al yat uyu. Bu arada kimse mal sahibine kızmasın, Antalya orası acıma duygusu yoktur oranın. Düştün mü bitersin. Lanet ettim oraya Anadolu mis gibi.