Dünyamız da dinozorlar vardı ve yok oldular , dünyaya büyük bir gök cismi düştü ve gezegen bir ateş topuna dönüştü sonra soğudu ve canlı türünün neredeyse tamamının gezegenden silinmesine yol açan bir dönemden geçti .
Dinozorlar bu felaketten nasibini aldı ve tarih sahnesinden silindiler , Edindiğimiz bulgulara göre de Dinozorlar devasa boyutlarda ve güçlülerdi gezegenin baskın canlılarıydılar ama akıllı bir yaşam formu olmaktan uzaktılar ?

İnsanlar ise NASA önderliğinde bir projeye imza attılar ve DART projesi dedikleri projeye start verdiler , Dünyayı tehdit eden gök cisimlerini dünyaya ulaşmadan ve dünyaya zarar vermeden engelleyebilecekleri yörüngesini değiştirebilecekleri patlatabilecekleri veya zararsız parçalara ayırabilecekleri bir proje ?

Şu an günümüzdeyse Türkiye'de ve dünyanın bir çok yerinde fazlaca insan uzaya çıkılmadığını uzayda insan olmadığını bunların hepsinin post prodüksiyon ve kurgu olduğuna inanıyor .
Dini bir takım gerekçeleri öne sürerek veya dini bir takım ideolojilere sahip olarak .

Bir kıyamet senaryosunda başı boş uydular yer yüzeyine çakılır iken , kitlesel kıyıma felaketlere uğramış ve geriye çok az sayıda kalmış insanoğlunun uzun süreler sonra düşen o uyduları tanrı alameti olarak görürken bir kaçının eskiden insanlar onlarla mesaj gönderirmiş demesi gibi ?

Dünya tam kapasiteyi zorlarken içerisinde yedi milyar insan var iken ve yer yüzeyine tam anlamıyla dağılmış ve bütünleşmiş iken ?

Uzaya çıkılıp çıkılmadığını tartışıyor oluşumuz ve bunu da tanrısal bazı alametlere bağlıyor oluşumuz ?

Trajedi değil midir ? Bu tip düşünceler bizleri bir süre sonra yok olacak dinozorlara çevirmiyor mu ?

O zaman bu tip bizleri ayrıştıran düşmanlaştıran güvensizleştiren düşünceler insanlığımız ve geleceğimiz açısından kesinlikle zararlı değil midir ?

O zaman niye insanlığı ve geleceği yer yüzünden sonsuza dek süpürecek bir tehlikeye neden olan asılsız mesnetsiz delilsiz kanıtsız sadece temenni olan düşlere bu kadar sıkı sıkıya bağlıyız ?
Neden gerçeklikten bu denli fazla kopuyoruz ? Ne için ?

Bu soru sorulduğunda alınan cevaplar kısmen şu şekilde :

Bu dünya geçicidir , Yaratıcı bizim için başka bir alem hazırlamıştır , O gün geldiğinde bu dünya yok olacak ve biz yeni aleme gideceğiz . O yüzden bu dünyayı düşünmüyoruz ve hiç bir şekilde dünyamız için çalışmıyoruz .
Sadece ve sadece yeni aleme hazırlık için yaratıcımıza bağlılığımızı sunuyoruz ve onun istediği gibi bir insan olmayı seçiyoruz .

İnsanlığın dünya ve insanlığın geleceği için yaptığı şeyler yaratıcımıza ve yaratıcımıza olan bağlılığımıza ters o yüzden ret ediyor ve onun tam tersi yönünde hareket ediyoruz .

Yaratıcımıza olan bağlılığımızı her daim diri tutmak ve onun söylediği gibi yaşamak yeterlidir zaten yeni alem bizi beklemektedir o yüzden bunların hiç birini yapmaya gerek yoktur .