Sana her iki duyguyu da tatmış biri olarak kendi fikrimce yazayım;
Sabit maaşla bir işte çalışmak:
- Önce kulağa hoş gelir, akarı yok kokarı yok, azcık maaşım dertsiz başım dersin. İş anlaşması yapılır görev belirlenir ve başlarsın.
- İlk aylar güzel gider. Şansın varsa da koşullar, şartlar değişmeden böyle çalışır gidersin. Alışırsın da...
- Ama genelde de şöyle olur, bir süre sonra sürekli sürekli iş istenir, sorumluluklar çaktırmadan artar, çalışma saatlerine yansır, extra işler kitlenmeye başlar, , birileri senin üzerinden prim yapar, aldığın maaşla emeğini mukayese ettiğinde zaralı çıktığını görmeye başlar, hissedersin. Özetle, artık etkin bir müdür/amir/yetkili/çalışan ihtiyacı yok iş hayatında, sadece DENILENİ YAPACAK VE SES ÇIKARMAYIP DİZİNİ KIRIP ÇOK ÇALIŞACAK yönetilen kişilere ihtiyaç var,
- Yeni bir müdür gelir, yeni kurallar belirler, egosal tavırlar ortaya çıkar, iş ikinci planda kalıp kişiler arası didişme başlar,
- Huzur kaçar, kendini artıkmoraya ait hissetmezsin ve bençm burada ne işim var demeye başlarsın.(İşte finishe doğru gelmişsindir, geçmiş olsun. Sil baştan herşey)
Kendi işine devam etme:
- Herkes felaket tellalıdır, risklerle boğuşma der, demotive olursun hep, ama kazandığında kimsenin sesi çıkmaz. (Borç isteyenler olur etrafında)
- Birisinin egosal tavırlarına, emir altına alışkın olmadığından özgürce kendi stratejini belirlersin.
- YorulSan da, daralsan da kendine kazanırsın, ileriye yönelik planlar yapabilme, yeni girişimlere açılma şansın hep olur, bildiğin tarz devam edersin,
- "kendi mülküm olan ara cadde bir yere ayakkabıcı açacağım trendyol ve mağazayı kovalayacağım"; zaten artık konsept değişti. Örneğin, bir Instagram storyisi 5 dakikada 150-200 görüntülenme, etkileşim alıyor ortalama, hesaba, kitleye bağlı. Yani işlek yerde lüks bir dükkanın olacağına internette aktif ve görünür ol o yeter.
Mobilya sektörü biraz farklı, al-sattan kar oranı düşmüştür. Sadece mdf'ye gelen Zamların bile 2 ayda kaça katladığını duyuyorum çevremden. Ama ayakkabı gibi parekende sektörü daha farklıdır, sürekli ve akıcı bir ihtiyaç.
Özetle, düşün taşın tabi, ama ben derim ki emir altında yapamazsan kendi işini çevirmeye devam et, ticaret tecrübenle.