Sevmezdim... Ta ki motor kazasına kadar.
Yağmurlu bir günde motorumla gidiyordum. Birden motorum kaydı otobanın ortasında yere düştüm. Yerde motorum bir yana ben bir yana sürüklendim.
Otoban çok kalabalıktı. Canım çok yanıyordu, gücümü toparlayıp kendimi kenara attım. Ama motorum hala otobanın ortasındaydı.
İnanır mısınız onlarca TÜRK geçti arabayla. Sadece motora vurup arabalarına zarar gelmesin diye yavaşladılar ve geçip gittiler. Kimse durmadı.
Kocaman tır, frene asıldı ve baya ilerde durabildi. Durur durmaz tırdan 3 kişi indi ve koşarak 2 kişi yanıma geldi, 1 kişi motorumu kenara getirdi.
Ve bunlar Türkçe bilmeyen Suriyeli abilerimdi. Benden çok korkmuş ambulans aramaya çalışıyorlardı. Bana gelip sarıldı su verdi. Motorumu yanıma getirdiler.
Hala bir tane TÜRK durup ta iyi misin demedi.
Bir kere de yine motorumla Sefaköy'deydim. Gözüme arı kaçtı, ve duran bir kamyonete çarptım düştüm. İnsanlar bakıp geçti. Orada kimse gelip iyi misin demedi.
İnsanlık ölmüş.
Her milletin içerisinde iyisi de kötüsü de vardır bunda hem fikir olduğumuzu düşünüyorum.
Buna istinaden bende bir anımı anlatayım.
Bisikletçiyim.
Antrenman yapmak için dışarıya çıktım. Her şey çok güzel ilerlerken önümdeki araç bir anda sinyalsiz bir şekilde manevra yaptı.
Araca çarpmamak için gidonu sağ tarafa kırdığım sırada ön tekerim doğalgaz çukurunun içinde kaldı ve yaklaşık 50 KM/H ile sol tarafa doğru uçtum.
İlk darbeyi kafamın sol tarafına aldım ve doğrudan bir temastı.
Bu yüzden yaklaşık 1 dakika şok a girdim ve ne olduğunu anlayamadım.
Her neyse yerde yattığım sırada bir anda çevrem insan doldu.
Üstümde ter tutmayan ince kıyafetler olduğu için insanlar üzerlerindeki hırka, ceket gibi şeyleri üstüme örtüp üşümemi engellediler.
Ambulans gelene kadar TIP okuyan birisi başımda durup benimle ilgilendi.
Hastanede tedavi görürken başka birisi geldi ve Adana'da bir bisiklet kulubünün başkanı olduğunu, bisikletimi evine götürüp orada muhafaza ettiğini ve istediğim zaman alabileceğimi söyledi.
Bu adam hastane hastane beni aramış ve bisikletime sahip çıkmış.
Adana Mustafa Hoca (ABİT Bisikletçi Kulübü)
Şimdi size söylemek istediğim şeye gelelim.
Yanınızdan geçen kişilerin hepsinin TÜRK olduğundan nasıl bu kadar emin ve iğneleyicisiniz? Kaza yapmış olan birisine sarılıp su vermek mi?
Şu ana kadar tam 4 kez kaza yaptım ve hiç birisi ufak tefek kazalar değildi.
Hiç bir insan evladı kaza yapmış birisine sarılmaz zaten sarılmamalı da
İç kanamanız, kırığınız olabilir. Ekstra olarak kaza yapmış birisine yiyecek içecek verilmez.
Diğer kazanızda da gözünüze arının çarptığını söylüyorsunuz.
Bunu yaşadım fakat hiç bir şey olmadı, neden?
Ekipman kullanıyorum.
ALLAH'A emanet yola çıkıp da insanlardan bir şey beklemek hatadır.
(Vizör açıkken falan denk geldiyse bir şey demiyorum.)