Benim de bu olay geçen yıl Kasım ayında başıma geldi. Haftasonu dedemin rahatsız olduğunu ve 1 haftadır yemeden içmeden kesildiği sürekli yattığını duyduk ve köye gittik. Köye gittiğimiz de dedem yatakta sürekli; beni almaya geldiler, gelmeyin, gelmek istemiyorum vb. gibi laflar söylemeye başladı ve gözleri kapalıydı. Ben seslendiğimde de gözleri kapalı karşısında ki duvarı işaret ederek; bak torunum karşıda işte geldi geldi diye bağırıp ağladı sürekli.

Dedemin o halleri, bağırışları ve son kez de olsa elimi sımsıkı tutuşu halen aklımdadır.

Onu öyle görünce anladım; yani biz harbi boşa çabalıyoruz. Para, şan, şöhret, borç, harç vs. şeyleri kafaya takmamamız lazım aslında. Çünkü 1 saniye sonrasını bile bilemiyoruz.