32 yaşındayım 2 yıl evel bir kısmını kredi ile 150.000 ₺ aldıgım araç şuan 380.000₺ satmıyorum.

16-17 yaşından beri çalışıyorum. Çalışmayı bırakıp 25 yaşından itibarende kendi firmamı kurup Taşeronluk yapıp inşaat işleri tutuyorum küçük orta ölçekte.

Çalıştıgım zaman şimdinin parasıyla ustalara 200 lira yövmiye veriliyordu ama 1 ustanın sana çıkardığı iş en az 2.000₺.. Yani usta çalısıyor 200 lira yövmiyesini alıyor ama işverene 2.000₺ kazandırıyor niye ? Çünkü usta Risk alıp sorumluluk alıp kendi işini tutmayı cesaret edemediği için.. Akşam olsunda paydos edip 200 lira yövmiyemi alayım derdinde..

Önceden fiyatlar böyle yüksek değildi 350.000₺ nakit ve altın bozdurarak aldıgımız daire şuan 1 milyon.

Aylık maaşla hiç bir yere gelinmiyor anca karın toklugu..

Ne yapıp edip kendinizi bir alanda geliştirip uzmanlaştırıp kendi işinizi yapmaya ve girişimci olmaya bakın çıraklıgını yapmadıgınız bir işin ustalığına soyunmayın, hem birikiminizi hem psikolojinizi kaybedip elinizdekinide batırırsınız.. Batırdıktan sonrada özgüveniniz kırılır tekrar toparlaması hem maddi hem manevi çok zor olur..

Aylık maaşla yövmiyeyle sadece işvereni zengin edersiniz..

Piyasada gördüğünüz araçların büyük kısmı kredi ile alınma ayrıca evlerde öyle karı koca çalışıyor eve 2 maaş giriyor kredi çekip araba daire alıyorlar 15-20 sene o dairenin ve arabanın borcunu ödemekle geçiyor..

2 yıl evel kendimi sıkıp bu ev ve arabayı almasaydım şimdiki artan fiyatlarda asla istediğim gibi daire ve araba sahibi olamayacaktım + son 1 yıl boyuncada hiç inşaat işi tutamadım çünkü çimentonun m3 fiyatı fırladı demirin ton fiyatı 8.000₺ yi geçti kâr oranımız çok düştü.. Teklif verdiğimiz işlerde bizi kurtarmadıgı için iş tutmuyorum, ben kâr edip kazanmıyorsamsa müteahiti sırtımdan zengin etmeye niyetim yok..