Son birkaç aydır öyle boşluktayım ki eşim ve çocuğum olmasa başıma neler gelirdi tahmin edemiyorum. Çalışıyoruz ama maddi olarak geçinemiyorum. İnternetten birşeyler yapayım diyorum yetmediği için bütçe ayıramıyorum. En basitinden fb hesabı alıp reklam çıkayım diyorum ona bile yetemiyorum.

O kadar doluyum o kadar kafamda dönen şeyler var ki... Tabi İntahar etmem ama bazen yaşamaktan benziyorum.

Aile baskısı çok pis illet. Aile baskısı yüzünden "pısırık" yetiştirildim. Aile baskısı yüzünden okuyamadım. Bunlar mazeret değil diyenler o baskıları yaşamamıştır.

Bazen yalnız kalıp deliler gibi ağlamak istiyorum. Bakın bunu 30 yaşında evli ve bir çocuk olarak yazıyorum. Hayat kolay değil.