Başlıktan bir şey anlaşılmamış olabilir. Özellikle benim yaşlarımdaki gençlerin çoğu sahip olduğu becerilerin karşılığını maaş olarak bekliyor ve ben bunu çok yanlış buluyorum.
Örneğin beş dil biliyor ama işsiz, ya da x,y,z,a,b,c biliyor ama işsiz gibi bir sürü haber görmüşsünüzdür.
Bu arkadaşların sanırım hiçbiri becerilerini tek tek ayrı ayrı pazarlamayı bilmiyor ya da uğraşmak istemiyor.
Mesela diyelim ki almanca ve ingilizce biliyorsunuz, işveren sadece ingilizce isteyecekse, almancanız için bir para ödemez ve zorunda da değildir. Peki ne yapacaksın, Almanca becerini bir kenara mı atacaksın? Özel ders, çevirmenlik, almanca içerik yazımı, tercümanlık ajanslarında part time ya da saat bazlı hizmet verme gibi bir sürü kullanım metodu var.

Benim yaşlardaki çoğu gencin pazarlamayı bilmediği veya uğraşmak istemediği kanaatindeyim. Bugün bir işverene Almanca biliyorum deseniz, eğer ihtiyacı yoksa size vereceği ekstra para 200-300 TL'dir. Oysa ki bu para bir iki saatte kazanılabilir. Bu sorunun liselerde kapitalizm derslerinin verilmemesinden kaynaklandığını düşünüyorum.

Bir anektod vereyim

Lisede matematik öğretmenimiz bize becerilerimizi pazarlamamızın önemini çok iyi öğretmişti. Kendisi matematik öğretmeniydi, yani matematik biliyordu ama kalkıp da maaşla yetineceğim ben demedi.
Matematiği çok çok iyiydi ve gidip zengin çocuklarına saati 400 TL'den matematik dersi veriyordu. Kendisi çok kazanıyordu bir yandan ticari olmayan pilotluk eğitimi alıyordu (10-15 bin dolar eğitim ücreti var).

Kısaca eğer Matematik biliyor ve pazarlamıyorsanız bunun karşılığını maaş olarak biliyorsanız kazanacağınız para aylık 4-5 bin TL'yi geçmez.
Matematiği tümden bir meslek olarak görür ve kendi işiniz gibi pazarlarsanız 10 bin TL'yi geçen kazançlar elde edebilirsiniz.