Hiç, zaten öleceğim neden o zaman şunu yapmıyorum diye düşündüğünüz oldu mu? Bazen kendi kendime düşünüyorum. Zaten eninde sonunda öleceksek neden bazı şeylerden korkarız, çekiniriz, utanırız, tereddüt ederiz? Bazen tamamen ölümü kanıksadığımı düşünüyorum. Tamam diyorum bir gün öleceğiz, hiçbirşeyden çekinmemize gerek yok. Fakat o an aklımıza ilk gelen korktuğumuz, çekindiğimiz şeyi yapamıyoruz. Mesela uzun süredir mesaj atmayı düşündüğümüz karşı cinse mesaj atamıyoruz, o cesareti kendimizde bulamıyoruz. O an ne kadar eninde sonunda öleceğimiz gerçeğini kabul etsek de, bu düşünce mantıklı gelse de yine de karşı cinse mesaj atmak gibi çekindiğimiz şeylerden kaçınma eğilimi gösteriyoruz. Peki neden? neden bir gün öleceğimizi bile bile hala daha bazı şeyleri yapmaya cesaret edemiyoruz?