Bu sabah ekmek almaya bakkala gidiyodum. Karşıdan yetmişin üstünde olduğu belli bi amca geliyodu.
Elinde küçük bi eczane poşeti var. Önünden geçerken oğlum bana bi beş lira versene dedi.
Ama sesi o kadar titrekti ki anlatamam. Baya dokunsan ağlıcak cinsten.

Dilenci değildi. Cebimde ekmek için yanma aldığım on lirayı çıkarırken
ilaç almaya eksik kaldı param dedi. Ulan sabah sabah ne koydu be.

Verdim parayı. Ekmeğide bakkala yazdırdım sonra öderim dedim.
Gün boyunca aklımdan çıkmadı bu olay. Uzun süre de çıkmıcak gibi görünüyo.

Şunu düşündüm. Ya ilaç almaya parası yetmeyen kişi ben olsaydım?
İlaç almaya paranın yetmemesi kadar zor bir durum yok bence.
Öyle bi olay işte. Aklımdan çıkmadı bi türlü. İçimi dökmek istedim...