Biraz uzun olabilir ama içimi dökmeye gerçekten ihtiyacım var. 2 aylık evliyim. Eşim çocuk istiyor Ben de çok istiyorum ancak şuan ekonomik olarak uygun değil araba kredisi ve arabanın giderleri maaşımın yarısını götürüyor aileme düğünden dolayı 10 bin TL borcum var eşim atanmadığı için 25 bin TL kyk var. Daha kartlarımın bir miktar borcu var hadi onları yine maaşla ödüyorum şükür. Diyorum ki bir sene sen kpss ye çalış ben borçları ödeyeyim atanırsın belki atanmasan da en azından borçları azaltırız toparlarız biraz çocuk olunca birçok masraf oluyor çok bunalırız şuan bile ancak ucu ucuna gidiyor diyorum maaşımı giderleri tek tek detaylarıyla anlatıyorum ama anlamıyor ne masrafı olacak nasibiyle gelir hallederiz biz de yokluk gördük filan diyor bundan dolayı tartıştık ve bana bilseydim çocuk konusunda böyle yapacağını evlenmezdim dedi bu bana çok koydu gerçekten ağrıma gitti. Benim tek niyetim çocuğuma bir şeyi almak istediğim de rahat alabileyim başka hiçbir niyetim yok maddi sıkıntı çok olunca ailenin bozulacağını çok iyi biliyorum. Baba olarak evi geçindirememek benim çok ağrıma gider. Şark görevim olur diye oda burada ailesiyle doğum yapmak istiyor ama napayım yok bu maaşla borçlar bitmeden çocuk yaparsam bir TL ye hesap yapar hale gelirim. Ben napacam nasıl çıkacağım bu işin içinden.
Hep erkeklerden fikir almışsınız, bir de kadın fikri olsun. Öncelikle 2 aylık evlisiniz ve hemen çocuk düşüncesi hatta kavgası çıkması biraz enteresan. Yaşlarınızı bilmiyorum belki yazmışsınızdır ama yorumların tamamını okuyamadım. Eğer 30 lu yaşlarda evlendiyseniz eşinin bir an önce çocuk sahibi olma isteğini anlayabilirim. Ama bu kadar yeni bir evlilikte, böyle sert bir çıkış yaptığına göre yaşlarınızın yada en azından eşinin yaşının 20'li yaşlarda olduğunu düşünüyorum. Eğer 20'li yaşlardaysanız da böylesi olgun düşünceye sahip bir erkek olduğunuz için de kutlamak isterim ayrıca. Kaygılarınızda sonuna kadar haklısınız, çocuk her yönden sorumluluktur ve sadece anne-baba olma duygusunu tatmak için çocuk yapmak çok büyük bencilliktir bence. Yalnızca konuya giriş noktanız yanlış olmuş, direk işin maddi boyutundan girmişsiniz, böyle söylediğinizde bir kadın çocuğunu yük olarak gördüğünüzü düşünecek ve sonuçta olduğu gibi kırıcı konuşabilecektir. Henüz anne olmasa bile annelik iç güdüsü var çünkü. Oysa kadın, babasının da çocuğu en az kendisi kadar sevmesini ve çocuğunun olmasını istemesini ister. Sadece sevginin yeteceğini düşünür o anda, gerisini düşünmez ve düşüneni de sevmez
Sizin yapmanız gereken şey işin maddi boyutuna değinmeden çocuk sahibi olmak istediğinizi ama daha önce evliliğinizin tadını çıkarmak istediğinizi söylemeniz mesela. Belki eşiniz de çocuk sorumluluğuna hazır değil (ki ilk anne olduğunda en hazırım diyen bile afallar kalır) ama bunu görmek istemiyor. Bu durumda ufak tefek anlarda tartışmaya çevirmeden "bak şimdi çocuk olsa birlikte böyle gezemeyecektik, sen eninde sonunda çok iyi bir anne olacaksın ama şimdi çocuksuz ve evli bi çift olmanın tadını çıkaralım" gibi sözlerle durumun farkına varmasını ve kırılmadan kabullenmesini sağlayabilirsiniz.
Böylesi hem evliliğinizin oturması açısından, hem maddi olarak toparlanmanız açısından, hem de doğacak çocuğa daha iyi ebeveynler olabilecek olgunluğa erişmeniz açısından çok daha iyi olacaktır.