Net sektöründeyim bazen hiç ödeme almadığım ay oluyor ve o ay giderleri kısıyoruz.
Psikolojik olarak ailecek sıkıntılı dönem geçiriyoruz ve ben çok sinirli oluyorum. Kendime sinirli olma diye telkin etmeye çalışsam da çok çabuk parlıyorum ekonomik sıkıntı olduğu zaman.
Eminim ki ailesinden pek birşey kalmamış, elde ettiği çoğu şeyi kendi çabasıyla almış, kirada oturan, her ay belli ödemesi olan çoğu aile geçim sıkıntısı yaşayınca gerilim oluyor.
O dönemde oğlum birşey isteyince düşünüyorum, markete gidince temel giderlerden bile kısmaya çalışıyoruz.

Yani demek istediğim şu, her zaman işler yolunda gitmeyebilir. Yaşadığımız ülkede sürekli ekonomik büyümeden bahsediliyor. Çocukken çeşmeden su içebilirdik, şimdi susasak 2tl 'ye susuzluğumu giderebiliyoruz.
Araçla gezmeye gitsek parketmek için para, ören yeri gezicem desen giriş para, dışarıya hava almaya çıkçam desen maske takmak zorundasın hava bile parayla artık.
Yani evden işe işten eve rutininden çıkmak istediğin her adımda para gidiyor.

Ekonomi ve ülke ortamı günden güne bozulurken, dünyaya ekonomik sıkıntılar içinde planlayarak çocuk getirmek o çocuğa haksızlıktır.
Rızk genişliyor diyenlerin şans eseri işleri rast gider çocuğa bağlarlar bu olayı. Benim de çocuğun doğduğu sene araba modelini yükselttim, küçük bir arsa aldım üstüne de tarla aldım.
Ama karı koca ikimiz de işten çıktık tazminatlar, birikimler, kredi, sağdan soldan borçla aldık. Şimdi evimiz olmadığı için arsa, tarla araba ne varsa elden çıkartsak da bir daire etmiyor.

Bu zihniyette dindar bir arkadaşım vardı, işsiz kaldı epey iş aradı. Rızkı veren Allah'tır kula minnet eylemem diye asıp kesiyordu. Ama karısı dert yanıyormuş kocam tembel iş beğenmiyor evde paso yatıyor diyomuş.
En sonunda kayınçoları elinden tuttu işyerlerine aldılar da çalıştırdılar