Bundan yaklaşık 12 ay öncesiydi.
İlk ilişkim biteli 1 yıl kadar geçmiş, majör depresyonun tesirindeyken birisini sevdim.
Zaman geçiyordu ama elimde düzgün, sabit gelirli bir iş yoktu.
Zaten eğlenme kafası da bende hiç yoktu.
Majör depresyon ve bu ciddiyetin verdiği bunalım ile güzel bir şekilde konuştum ve ilişkimizi noktaladık ama hep söyledim.
Hayatıma kimseyi almayacağım, ve günün birisinde başarılı olursam sana geleceğim demiştim.
Bugün 11. ay başarıyı yakaladım ama onu kaybetmişim.
Hep geç kalıyorum.
Şu anda hayattan zerre keyif almıyorum, yaptığım siteyi satmayı düşünüyorum.
Artık sıkıldım bu hayattan. Yoruldum arkadaşlar yemin ederim yoruldum.
Ne dayanacak gücüm ne de kalacak inancım kalmadı.
Her şey çok boş ve anlamsız geliyor.
Neredeyse 1 yılımı verdiğim, henüz kokusunu bile bilmediğim birisini kaybetmek canımı nasıl bu kadar yakabiliyor, anlamıyorum.
İntihar ya da kendime zarar vermeyi şu anda düşünmüyorum ama çok yoruldum.
Yapayalnız mücadele etmekten çok yoruldum...
Ben hep geç kaldım
Kimi zaman bir otobüs durağına
Kimi zaman kendime
Kimi zaman da sevdiğime...
Ben hep geç kaldım
Kimi zaman doğru zamanlara
Kimi zaman doğru insanlara
Kimi zaman da sevdiğime...
Ben hep geç kaldım
Kimi zaman verdiğim sözlere
Kimi zaman ettiğim yeminlere
Kimi zaman mutluluklarıma...
Kardeşim öncelkle güzel bir hafta diliyorum.
Konularını takip ediyorum. İyi kalpli ama duygusal birisin bu yüzden genelde üzülüyorsun.
Senden ricam yaşında genç böyle herşeyi kafana takma.
Uzun vadeli planlar yap ve bunları yaparken duygusal olma lütfen.
Başarılı biri olacağına eminim.
Hayatımda kaç kız geldi geçti bilmiyorum , kaç ülkede çalıştım bilmiyorum.
Yollar herkes için benzerdir sonunda anlayacaksın kızlar gelir geçer
Duygular değişir.
Sonunda her zaman kendi başına kalırsın , geriye kalan tecrübelerle.
O yüzden bunlar hep tecrübe üzülme , pes etme
Herşeyi başaracak birisin sen
İyi haftalar