Meseleye geniş bakmak lazım. Din binlerce yıldır yoksulları kolay yönetmenin bir aracı olarak kullanılıyor zengin sınıflar tarafından. Burada din ile inancın aynı şeyler olmadığını belirtmekte fayda var. İnanç insanların düşünme edimini ilk gerçekleştirmeye başladığı günden bu yana mevcut, dinler ise sınıflı toplumlarla birlikte ortaya çıkıyor. İnanç insanın doğaya ve tanrıya olan bağlılığı ise, din yönetici sınıfın bir nevi anayasası oluyor. İkisi birbirinden çok farklı işlevlere sahip. Binlerce yıl olduğu gibi, bugün de din yönetici sınıfın elinde yoksulları kolay yönetmenin bir aracı durumunda. Bir avuç zenginin milyonlarca insanın alın terini çalması ve bunu "kader" diye yutturup onların isyan etmesi ancak din gibi "uyuşturucu" etkisi de olan bir araç ile mümkün olabilir. K. Marks da "din halkın afyonudur" derken tam da bunu kasteder; burjuvazi işçi sınıfını uyutmak için onların inançlarına seslenir, dini kullanır. Emek sermaye çelişkisini örtmek, sınıf mücadelesini perdelemek, insanlara başka bir dünyada "güzel" bir yaşam vadederek, bu dünyadaki somut yaşamdan koparmak, işledikleri suçları meşrulaştırmak... Gerçekten de din yönetici sınıflar için çok işlevli, yoksulları yönetme konusunda çok verimli bir araç.
Ülkemizin son 40 yılına bakarak da anlaşılır aslında "din" nasıl bir kullanıma sahip... Ortadoğudaki bir buçuk milyara yakın insanın tüm o yeraltı zenginliğinin üstünde yaşayıp da, vaat edilen cennet için herşeyi yaparken, bu dünyada cehennemi yaşamaya neden razı olduğunu anlayabilmek için dinin işlevlerini bilmek gerekir...
İnançlara saygım sonsuz. Ama dinin toplumsal yaşamı belirlemesine karşı mücadele edilmesi gerektiğini düşünüyorum. Laiklik tam da budur... İnsanların inancına karışılmaması ve toplumsal hayatın her alanının bilim ve akıl üzerine inşa edilmesi... İhtiyacımız olan budur...