Makale yazdırıyorum. Parasını da veriyorum. Beğenmezsem devam etmiyorum.

Beğenirsem devam ediyorum. Çok beğenirsem arkadaş 50 istemişse 100 gönderiyorum.

İnsanlar güzel havalarda evlere tıkılıp araştırma yapıyor. Üstüne makale yazıyor. Günü bitiyor. Ben o insana ödeme de yaparım, insan gibi de davranırım.

Sonra ne oluyor, gönlü hoş olan insan daha fazla efor sarfediyor. Bir anda "Abi senin canın sağolsun" deniyor. Sınırsız revize de nedir? İnsan o dakikadan sonra revize sayısına bakmıyor bile.

Önce insan, insanlık... Sonra pamuklu kağıt.