Sanırım bizim jenerasyonun(87-88-89-90 doğumlular) bir çoğu yokluk içinde büyüdü. Yani düşündüğümde bizde memur çocuğu olarak büyüdük. Hamd olsun hiçbir zaman aç kalmadık ama her istediğimizde alınamayabiliyordu.

Benimde içimde kalan bir uhtem;

Muz bizim çocukluk dönemlerimizde gerçekten pahalı bir şeydi. Hiç unutmam babaannem hastanede yatıyordu, hiç birşey yiyemiyordu, ona almıştık. Babam da abimle ikimize 1 tane vermiş ve biz onu ortadan bölerek yemiştik.. O dönemlerde yokluğu görenler, şimdi elindekilerin kıymetini çok daha iyi anlıyor.