ünideki ilk yılımda tam kafama göre bi kız bulmuştum,bikaç ay sevgili olarak gezdik tozduk.kimsenin hayatına karışmam,yargılamam ama evlenmeden önce ilişkiye karşıyım ben.kızla ilgili ben ciddi düşünceler kurmaya başladım işte iyi anlaşıyoruz filan diye seviniyorum.bi gün kız demez mi,sevgili olalım,beraber yaşayalım hatda çocuk yapalım ama ben evlilige karşıyım....o anı hala unutamıyorum arkadaş,zaten herşeyi kabul etmişsin.bitek bi kagıda atılacak imzaya olmaz diyorsun.yok ben evlenmem dedi gitti öyle.2007-2008 yıllarıydı bu olay,hala bekarım çok sevgili bulan,önüne gelenle takılan birisi filan degilim.düzgün,seviyeli ilişkiden yanayım.ama yaşadıgım küçük yerde dahi kızlar evlilik diyince kaçıyorlar.çok yakın bi arkadaş 4 yıllık sevgilisinden ayrıldı geçen yıl mesela,şaşırdım.daha önce konuşmamışlar evlilik filan hiç,anı yaşayalım demişler.4 yıl sonra çocuk evlilik teklifi yaptı,kız ne evlenmesi lan diye terkedip gitti adamı.ortalık çok garip oldu valla...