Beylik laflar edip ''1 yıl sonra konuyu nasıl silebilirim'' diye pişman olacaksın demeyin. Bu yaşlardaki bir gencin, sevinci de hüznü de dibine kadar yaşaması gayet normal. Yaşayacaktır da... ve yasasın da... Hayatta, ilişkilerde birçok şeye şaşırmamayı öğrenene kadar yaşayacağın çok fazla şey var güzel kardeşim. Kalbin acıyacak, hatırlayacaksın, göğsüne bir ağırlık çökecek, gizli gizli ağlayacaksın, paylaşacaksın ama insanların söyledikleri acını dindirmeyecek. Fakat gel zaman git zaman bir bakmışsın sadece kötü bir anı olarak aklının uzak bir köşesinde kırıntısı kalmış olacak. Tecrübelerle büyüyecek ve sonra ilişkilerinde daha temkinli davranmaya başlayacaksın. Güvenin ve hatta özgüvenin kırılacak ancak toparlayacaksın. Daha güçlü sevecek ve daha sıkı sıkıya bağlanacaksın. Fakat tüm bunlara ulaşana dek bu acıları ve benzerlerini yaşamaya devam edeceksin. Benimle 1 ayda yaptıklarını onunla 1 haftada yaptı dememeyi de öğreneceksin. Kadın ya da erkek güçlü hissettiği an bu dediklerini 1 günde de yapar. Ne sen ne de bir başkası asla vazgeçilmez değil. Bu yüzden kendini ''Nasıl yapar'' diye kahretmekten kurtar önce. Bana soracak olursan da kaybeden değil, kazanansın.