vay anam vay. senin için üzülürken, 15 sene öncesine gidip kendim içinde bir kez daha üzüldüm. konuştuğum kişilerden şöyle yap böyle yap diyenler oldu olmasına da yaşamadan, çekmeden hiç bir işe yaramıyor. burada yazanların çoğu abin yaşında belli ki. hepsi de doğru şeyler yazıyor. yapabiliyorsan onların dediğini yap, uygula faydasını görürsün. benim diyebileceğim tek şey; bu olayın acısı senden geçtikten sonra yani normal düşünmeye başlayabildikten sonra şunu hayatına sok; gözü yolda olan her zaman gider. Ama erken gider ama geç gider. Her türlü gider. gidici birini gördüğün an sakın ha sakın hayatında daha fazla durmasına müsaade etme. o an def et. ki daha fazla bağlanma, bağlandığın kadar acısın canın daha fazla ilerlemesin. yoksa nasıl, nasıl olur sorularıyla ömür çürütürsün.