Biz ne ara "Bana bir harf öğretinin 40 yıl kölesi olurum" gibi kadim bir kültürden eğitimcilere zerre güvenmeyen bir topluma dönüştük?
Eğitimcileri el üstünde tutmamız gerekirken yerli yersiz hatta konuyu dahi tam anlamadan abartılı tepki gösterir olduk?
Yanarım yanarım ona yanarım.
Okulunun imkanlarını düzeltmek istemek her eğitimcinin en temel haklarından biridir.
İmkanın varsa zaten senden yardım talep edilmeden sen yardım edersin. (etmelisin)
Müdüre güvenmiyorsan sıralar perişan haldeyse veliler toplanıp kendin alırsın ve okula teslim edersin.
İmkanın yoksa da kimsenin sana bunu zorla dayatmaya hakkı yoktur.
Eğer bir dayatma söz konusu değilse bu kadar hararetli tepkinin manası ne?