Öncelikle vakti kısıtlı olan hocalarım konuyu hiç okumasın öylesine yaşadığım bir bunalmadan bahsedeceğim.
Hayatımda her şey yolunda, her şey olması gerektiği gibi. Elbette keşke şöyle olsa dediğimiz şeyler oldukça fazla ancak bu isteklerin bir sonunun olmadığının bilincinde olarak bakarsak hayatımda her şey yolunda. Sevdiğim bir işi yapıyorum, işlerde fena değil, hayat desen fena değil bir sorun yok. Kafama takacağım bir dert yok açıkçası son zamanlarda. Her şey rutin halde devam ediyor. Gel gör ki yaptığım hiç bir şeyden keyif almıyorum. Oturuyorum bilgisayara 20 dakikada bitecek bir işi 1 saatte zoraki bitiriyorum. Diyorum bunaldım herhalde biraz ara vereyim, yine zora ki çıkıyorum dışarı dolaşıyorum arkadaşlarıma uğruyorum kafa dağıtayım diyorum ama onu da isteksizce yapıyorum. Eee dışarı çıkıp kafa dağıtmakta değil derdim o zaman yorulmuşuz herhalde yatayım dinleneyim diyorum bu seferde sıkılıyorum, boş duramıyorum. İğrenç bir boşluğun içindeyim ve bu 1 haftadır sürüyor. Her şeyi zorla yapar oldum ama gerçek anlamda her şeyi. Yani bazen iş bunaltırdı ara verirdik, bazen gün boyu bakmazdık işe geçer giderdi. Şimdi bunaltan işte değil, başka bir şeyde değil. Galiba aksiyonsuz bir hayat bana göre değil. Sanırım yeni bir şeyler peşine koşmam lazım bilmiyorum. Ama bu depresif mi denir ne denir bilemedim ama bu ruh hali gerçekten artık bana maddi anlamda ufak ufak zarar vermeye başlamak üzere. Belki bir işe yarar diye yazıya döküp biraz dert yanayım istedim ama bakalım ne olacak bu hal.