İçki sigara içmem oyuna para da vermem kostüm için falan
ama adamın hoşuna gidiyorsa da anlarım .
Çocukluğumdan bu yana en iyi arkadaşlarım hep oyunlarım olmuştur.
Hayatım genel anlamda zevksiz ve tadsız geçiyor.
Şu anda mutluluğun zerresine sahip değilim ama bir oyun açsam mesela o an dertlerimi bir nebze olsun unutup kafamı dağıtabiliyorum.
Aslında oyun oynamak için değil de gerçek dünyadan kaçıyorum.
Sanırım içimdeki maneviyatı bir şekilde doldurmam gerek