Yaşınızı bilmiyorum ama kendi başımdan geçtiği kadar anlatacağım bunları size. Her dönemin kendi içinde dostlukları oluyor maalesef ki , ilkokul için ilkokul bitene kadar, lise için lise bitene kadar, üniversite içinde üniversite bitene kadar . Önceleri kendimi sorguluyordum acaba sorun bende mi diye ? Yani sorun sanıyorum bende ki hiçbir dönemden adam akıllı görüşebildiğim dostum kalmadı diyordum kendime içten içe. Sosyal medyalar da birbirini takip etme whatsapp dan birbine mesaj atma gibi düşünmüyorum bu durumu yani zaten orada ki kişiler benim içimde olanları nerden bilsin bende onunkini nerden bileyim. Benim yüz yüze görüşmem gereken dostlarim olmalıydı diyorum kendime. Sonra döndüm arkama baktım , sevdiğim kıymet verdiğim insanların hepsi birisi iş birisi evlilik birisi askerlik birisi yurtdışı birini kendi dükkanı falan derken hepsi bir yere dağılmış anlayacağın. Bu insanlarla belki bir daha hiç karşılaşmayacağım. Ne zaman denk gelsek bir şekilde onlar beni çok özlediğini bir dosta ihtiyaçları olduğunu söylüyorlar, bende aynı şeyleri onlar için diyorum hemde içimden gelerek diyorum. O zaman burada hata kimde ? Onlarda mı bende mi ? Hata aslında kimse de değil , hayat devam ettiği için hayatın akışına ayak uydurmak gerekiyor. Ama bir çok insanın akıntısı farklı yönlerde oluyor. Yani hatayı kendinizde aramayın , herkes gibi sizde koca bir denizde akıntıya ayak uydurmaya çalışıyorsunuz. Biraz uzun oldu biliyorum ama içimi dökmek istedim.

Merhaba,

yalnızlaşma modern hayata geçişle birlikte gelen ve gelişmiş ülkelere bakarsak aynı oranda artan bir problem. Kapitalizm ile birlikte gelen çıkar ilişkisi, genel olarak oluşan bireyselleşme, üzerine birde sanal hayatın eklenmesi zaten eskisi kadar sosyal olmayan bizleri daha da asosyal hale getirerek kısır bir döngüye sokuyor. Hele ki bunların üzerine sanal işler ile uğraşılıyorsa, grup ile birlikte çalışılmıyorsa bir o kadar daha ekleniyor. Eskiden sosyal medya yeni hayatımıza girdiğinde MSN sonrası, Facebook başları dönemlerde az buçuk bilgisayar ile zaman geçiren, oyun oynayanlar için asosyal deniyordu. Şimdilerde gözlemlediğim tam tersi yönde sosyal medya kullanmayan insanlar için (yok demeyin varlar) bu tanım yapılıyor yeni nesil tarafından. Ben eski kafalıyım biraz, muhafazakarım, sosyalleşmenin sanalda değil, gerçek hayatta olabileceğine inanıyorum hala. Belki de hala evrimleşiyoruz, insanda ileride bu kadar sosyal bir canlı olmayacak, normalleşecek, ki başladı gibi.