Sonbahara girdiğimiz de anlamsız bir duygusallık basıyor boşluklara düşüyorum hava biraz yağmurlu ve soğuk olunca nane limon kaynatır cam kenarına geçerim gökyüzünü seyrederim aklıma eski günler gelir daha iyi olabilirdi diye düşünüyorum yediğim kazıklar dost sandığım insanların gözünde hiç bir şey olmayışım insanların menfaat peşinde koşması geliyor aklıma daha sonra geleceğim henüz 18 yaşındasın yolun başındasın diyorum kendime ya okuyup açıkta kalırsan o zaman ne olucak diye düşünüyorum okurken iş bulabilir miyim diye bakınıyorum gideceğim üniversiteyi araştırıyorum eğer sermaye bulursam üniversite okurken kendime bir iş açmak istesem ne işine girerdim diye düşünüyorum ve bulunduğum ortama göre araştırmalar yapıyorum her sonbaharın geldiğini babam ınpazardan yeni yeni çıkmaya başlayan yeşil mandalinalardan almasından anlıyorum sonra okullar açılıyor sabahın köründe kalkıyorsun o sıcacık yatağından bir an titreme geliyor ve hemen üstünü giyip otobüs durağına çıkıyorsun okulda 2 3 arkadaşın sandığın insanlar oluyor tabi okul bitene kadar arkadaşın sonra yüzüne dahi bakmazlar onlarla eğleniyorsun falan


Deneme tarzında biraz içimi dökmek istedim R10 ailem önceden şiirler yazardım romanlar yazardım öylesine hepsini yırtar atardım daha sonra sırf insanlar küçümser diye olan korkumdan şimdi de burada sizlerle paylaşıyorum düşüncelerimi deneme tarzın da dökerek içimi rahatlatarak