İlk doğduğunda ağlamayı öğrenmiştir insan, sanki Dünya'yı gelmeden anlamış gibi. O andan itibaren başlar hissizleşmeye, acılara karşı duyarsızlaşmaya, mutluluğa, korkuya, insanlara ve en çok kendisine karşı. her geçen gün uzaklaşır benliğinden, benliğini topluma bırakır. İşte öyledir hayat, doğarken neden ağladığını yaşarken öğretir..