Bizim niye hiç bir işimiz rast gitmiyor anlam veremiyorum. Yetim hakkımı yedim, biri okkalı bir beddua mı etti, cami bahçesinden gül mü çaldım vallahi kafayı yicem ya.

İşsizlik zaten bir dert,
Aile evine sıkışmışlık ayrı,
Borç harç sürüsüne bereket,
Çevremizde dertleşecek bir tane insan evladı kalmamış,
Aşk-meşk desen hak getire.

Yemin ediyorum boşa yaşıyoruz şu hayatı ya. Bir gün kafayı yiyip kendimi dağlara vurmama ramak kaldı. Olanlar belgeselindeki Ramiz dayı gibi çıkıcam bi dağ başına tek insan evladının yüzünü görmeden huzurlu bir hayat yaşıyacam yada iyiden iyi iyiye deliricem.