8 Yaşında babamı kaybetmiştim. Köyümüzde güzel bir bahçemiz vardı. Bahçemize çöktüler. 400 tane kayısı ağacımız vardı. Her sene bir ev alacak kadar kayısımız vardı. İftira attılar. Köylü komple geldi ailemi dövdüler. Mecburen göçmek zorunda kaldık. Sonra tek tek özür dileyip hak istediler. Annem yüzlerine bile bakmadı. Hatta birisi Malatya CHP il başkan yardımcısı. Öyle böyle kardeşler olarak tırnağımızla kazıyarak büyüdük. Abim türkiyede ilk bin içerisine girdi sınavda Ben de kendimi bir şekilde kurtardım. Hayat bu imtihan köprüsünden geçmeden huzurun kapısı çalınamıyor.