Dostlar William Shakespeare'in:"İnsanın isteği sonsuz, elinden gelen sınırlı; arzusu uçsuz bucaksız, yapabildiği şey hiçtir." sözü bugün beni felsefik bir düşüncenin eşiğine götürdü. Sürekli bir şeyler elde etmek için çalışıyoruz ve elde ettiklerimiz ne kadar çok olursa bir o kadarını elde etmek istiyoruz. İsteklerimiz sonsuz. Bunları gerçekleştirmek içinde elimizden gelenler sınırlı. Gerçekleşmediği zamanda üzülüyoruz. Bu tüketim çağında mutlu olmak için ihtiyacımız olan şey para mı, aşk mı yoksa elindekilerle yetinmeyi bilip sakin bir hayat yaşamak mı?