Bende aynı senin gibi bunları yaşadım, küçükken bilgisayar başında oturmak bile onların tepelerini attırmaya yetiyordu. Üniversiteyi kazandım (bende meslek lisesi çıkışlıyım) uzaklaştım, kendi hayatımı kurdum arayıp sormadım. Bir süre sonra anladılar artık ebeveynlik yapamayacaklarını ve bana arkadaş olmaya çalıştılar, öyle düzeldik.
Ne yaparsan yap saygısızlık yapma en başta onlar senin ailen, sadece senin büyüdüğünü göremiyorlar. Tavsiyem üniversite olacaktır, gitme diyemiyorlar ve orada anlıyorlar senin artık bir yetişkin olduğunu.