vvhy adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Ben aile ve pandemi dolayısıyla üç aydır Kahramanmaraş dayım gözlemlerim

Dondurmacı -yaşar, akdo, kervan, tatlı park

Çorbacı ve Paça salonu

Kebapçı

Eczaneler, diş klinikleri

Cafe Yeni nesil ve Eski usul

Tekstil -Kipaş vs...

Harici hayatından memnun olan para kazanan yok ticari hayat heleki emek yoğun işler yerlerde sürünüyor. Şehir Meyve sebze harici çok pahalı halk Bim ve A101 de alışveriş yapıyor (istanbulun aynı) İyi muhitte evler 2500 - 3000 TL kira.

Hem şehir çok pahalı hemde iş hayatı çok zayıf, büyük küçük iş yapanlar ya babadan yada zaten yılların oturmuş işletmeleri hep gıda hep gıda başka sektör yok üretim derseniz min 2 - 3milyon sermaye ile atölye açılabilir. Bence türkiyenin en zor şehri birde burada uzun vadede kalırsanız global vizyonunuzu kaybedersiniz.

Sonuç: Zor şehir aklınızı kullanıp burada iş kurup üretim yaptırıp türkiyede dahil dünyaya pazarlamanız lazım. Moralinizi bozmak istemem ama bende yüksek lisans mezunu marka yöneticisiyim kendi ürününüz yoksa yapacağınız şey gelip kipaş vs de çalışmak onun haricinde risk alıp üretim yaptırmak burada sizin benim gibi kişilere "naylon iş, işsiz güçsüz" gözüyle bakıyorlar. (eczacı vs bişey olmanız lazım) Maraş, antalya alanya muğla izmir yada gaziantep gibi değil çok kapalı.

Artıları, şehir sakin, iklim ılıman, süper diyet yaparsınız ben 5 kilo verdim

Tam kafa dinlemelik şehir.
Mükemmel özetlemişsiniz, elinize sağlık. Ben de tam bu anlattığınız problemlerden sebep açmıştım zaten konuyu. "Naylon iş, işsiz güçsüz" demeleri çok umrumda olmaz açıkçası. Helalinden kazandıktan sonra kimin ne dediğini pek önemsemiyorum ama ben orada ne iş yapacağım Sanırım İstanbul benim kaderim