Hayatımda unutamadığım bir anımı anlatayım bende 😂

Bundan 15-20 sene kadar önce geç saatte eve geldim hemen giriş kapısının karşısındaki koltuğa oturdum. Evdekiler bir düğün için şehir dışındalar evde tek başıma olduğumdan eminim. Hani sabah uyanınca mal gibi halıya bakarsınız ya bende istemsizce banyonun camlı kapısına daldım öylece sessizliği dinliyorum.

Birden durduk yere aklıma ya şimdi banyonun ışığı yanarsa diye bir düşünce geldi aklıma gelmesiyle tık diye ışık yandı. Resmen açma kapama anahtarının sesini duydum. içerde ne bir hareket ne bir ses oturduğum yerde kaldım. Acaba diyorum bizimkiler vazgeçip geri mi döndü yok diyorum onlar olsa çoktan çıkardı biri banyodan (o an aile bireyide olsa çıksın istemiyorum korkudan) gece 3 felan saat yerimden kalkıp ışığı söndürsem bir dert olaydan sonra tek başına o evde uyusam başka bir dert. Düşünüyorum acaba banyonun havalandırma camı açık kaldı da rüzgar mı yaptı diye yazın ortası yaprak kımıldamıyor dışarıda. 2-3 saat oturduğum yerde kaldım. Sabah ezanıyla birlikte hava aydınlandī cesaretimi toplayıp kapıyı açtım hiç bir şey yok havalandırma camı kapalı ışığı söndürüp uyumaya gittim.

Bu olayı bazı insanlara anlattığımda insanın yüksek bir konsantrasyon ile bir şeye odaklandığında bazı şeyleri temas etmeden hareket ettirebildikleri bir enerjiden bahsettiler. Bir daha da yaşamadım.

Kısaca günün sonunda hiç bir şey olmuyor yatın uyuyun 😊