Merhaba değerli Forum üyeleri. Genelde kendim hakkında kimseye kolay kolay bir şey anlatmam ama burayı bir aile ortamı olarak gördüğüm için bu konuyu açıyorum. Sizce ne yapmam gerekiyor;

17 yaşımda bir kız ile tanışmıştım. İsmi Zeynep. Instagram üzerinden takipleşiyorduk. Bir gün soru çıkartması atmıştı ve yanıtları paylaşıyordu. Ben de öyle bir takıntılıyım ki anasayfamda görülmedik hikaye olunca çıldırıyorum ve hemen bakıyorum. İşte bi gün kız neredeyse 25-30 tane hikaye atmış. Ben de hepsine bakmıştım sırayla. Son 5 hikayesinde sadece benim adımı görünce ilgisini çekmişim ve beni yakın arkadaşlara eklemiş. Bir kaç saat sonra girdiğimde Zeynebin hikâyelerinde yeşil çizgi vardı. Allah Allah dedim kendi kendime. Daha o zamanlar sosyal medyaya o kadar uzağım ki bu niye yeşil oldu diye merak ettim. 😂

Hikâyeye baktığımda ise soru çıkartması yanıtlarını sildiğini ve sadece kendine ait bir fotoğraf olduğunu gördüm. Kenarda da yakın arkadaşlar yazıyordu. Sonra hikayeye yanıt verdim. Beni yakın arkadaşlara eklemişsiniz tanışıyor muyuz diye sordum. O da hayır ama senin için sorun olacaksa çıkarabilirim dedi. Ben de sorun olmaz kalabilir falan dedim. Orda biz bunla baya bi muhabbet ettik.

Tabi o zamanlar 11. sınıfım. Üniversite sınavı çalışmalarına 10. sınıfın yaz döneminde başlamıştım ve günde 11-12 saat aralıksız ders çalışıyorum gerisi instagramda ya da YouTubede geçiyor. Öyle böyle bu bana iki gün sonra tekrar mesaj attı. Yine konuşmaya başladık. Benim de kafa iyi çalışır ordan burdan muhabbet açıyorum. Ama nasıl sarıyor. 😂 Konuşma hiç bitmesin istiyorum. Neyse bu benden numaramı falan istedi sonra verdim işte. Dedi ki ben seni yarın ararım. İyi tamam olur dedim ben de. Ama nasıl heyecanlıyım. Bekliyorum. O gün dersi falan bıraktım telefonun başında bekliyorum arayacak mı aramayacak mı diye. Her neyse bu bana mesaj attı. Müsait misin falan. Ben de musaitim dedim. Aradı beni sonra. Orda kayış koptu abilerim. 4.5 saate yakın bir süre muhabbet ettik.


Kapattıktan sonra da baya bi mesajlaştık. Babalarımız tanışıyormuş falan. Ordan burdan muhabbet ediyoruz. Her neyse biz bu şekilde bir ay falan konuştuk bununla. Sonra iş sevgili ayaklarına döndü. Öyle böyle. Bu bana hep unutamadığım birisi var, bana biraz zaman ver diyordu. Ben de hiç sesimi çıkarmıyor ve bekliyordum... Unutamadığı ben eski sevgilisi falan zannederken meğer ki çocukluk aşkı birisiymiş. Çocuk da öyle birisi ki bütün kızları elinde oynatan tüysüz erkekler olur ya :d onlardan. Sonra bu çocuk bizim Zeynebin kendisini sevdiğini duymuş. Sonra bana bir mesaj yazdı ve YUNUS BİZDEN OLMAYACAK. SANA DEDİĞİM ÇOCUK DA BENİ SEVİYORMUŞ. BEN ONUNLA KONUŞACAĞIM.

O an gururum öyle bir kırılmıştı ki anlatamam. Bilirsiniz ki böyle şeylerin intihara kadar yolu var. O psikolojiyle insan her şeyi yapar. Ben sadece dua ettim. Dedim ki Allah senin yolunu bana çevirsin ama hiç mutlu olama. Beni nasıl yaktıysan sen de öyle yan Dua mı desem beddua mı desem bilemedim. Hal böyle iken değerli dostlarım, bu bana bundan 4 gün sonra mesaj yazdı. Yunus Naber diye. Ben de o ara Zeynep yüzünden bunalıma girdim ve günde 15-16 saat odamda ders çalışıyorum. Önce mesaja sonra yukarıya baktım. Dedim ki ey Allah'ım sen ne büyüksün! Daha sonra teşekkür ederim sen nasılsın falan yazdım. Vs vs muhabbet uzadı.

Meğerse çocuk buna seni seviyorum diyerek evine davet etmiş. Bu da gider muhabbet ederiz diye kabul etmiş ama gidememiş. Ertesi gün ise öğrendiğinde çocuk Zeynep hakkındaki planlarını (Pek iyi şeyler değil) arkadaşlarına anlatıp taktik alıyormuş. Bunu da duyanlar Zeynebe söylemiş ve Zeynep de çocuğa bunun hesabını sorduğunda çocuk bunu engellemiş. Zeynep boşluğa düşünce de beni kolay lokma ve temiz birisi olarak gördüğü için tekrar bana yazmış. Ben bunları 3 ay sonra falan öğrendim. Her neyse öyle böyle bu beni yine kandırdı ve biz bununla ilişkiye başladık. Ama Zeynebi o kadar temiz seviyorum ki sarılırken bile temkinli davranıyorum.


Ama kızın aklı hala daha o çocukta. Benim ile ilişkide iken defalarca bu çocukla konuşmuş. Ben ise bunu Zeynebin arkadaşından öğreniyorum. Onun da adı Azra. O kadar iyi bir kız ki... Kimse sevmez ama kızı kolay kolay. Çünkü doğru olan her şeyi yapıyor. Beni Zeynebin yanında iken uyardı. Bak dedi bu böyle böyle yaptı. Bu kız seni çok aldatır... Bu kızla bir ömür geçmez. Zeynebe sorduğumda ise hayır yok öyle bir şey dedi. Azra'nın yalan söylemeyeceğinden eminim ama Zeynebe de güveniyorum.... Her neyse bu olay gerçekmiş. Biz bu kızla 80 gün ilişkide kaldık. Sonra aynı hataları tekrarlanınca ben bu kızı bıraktım.


O günden bu gune 2 yıl geçti. İki hafta önce bana yazdı. Artık ben düzeldim, seni unutamadım. Gel tekrar deneyelim. Ben de ağırdan ama alttan alarak biraz muhabbet ettikten sonra hayırlısıyla konuşmaya başladık, bakalım zaman gösterecek dedim. Yaklaşık 2 haftadır konuşuyoruz. Bu akşam yine o çocukla hala konuştuğunu öğrendim ve bu sefer de engelledim. Bir daha da kaldırmayacağım. İçime bir intikam ateşi oturdu ki sormayın dostlarım. Alev alev yanıyorum. Sizce ne yapmalıyım? Ona öyle bir ders vermeliyim ki ömür boyu vicdan azabı çeksin. Önerilerinizi bekliyorum. Hepinize hayırlı geceler diliyorum 🙏