Antalya Kültür Mahallesinde 2011 yılından beri esnafım. Forumda belki gıyaben belki de yüz yüze beni tanıyanlar vardır. Sadece üniversite öğrencilerine endeksli bir kafeler caddesinde 3 farklı işletmem var idi. Özel bir hastanede depo görevlisiyken kendi işimi yapmaya karar verip 2011 senesinde bahsi geçen caddedeki Ömer Aybak çiğ köftecisini satın aldım (Ciro ve Kg sıralamasında 5 yıl boyunca 2000 şube arasında 1. sıradaydım.) Hiç borcum olmadığı için sürekli para biriktirdim ve aynı caddede 2. bir pilav markası (Kültür Pilavcısı) oluşturdum. Sonra kredi çekip evimi, arabamı aldım onları bitirdim ve yine yatırım amaçlı para biriktirmeye başladım. Çiğ köfte bayiliğimi başka bir dükkana taşıyıp, mevcut dükkana 4 milyon lira yatırımla yurt dışından franchise getirdim (Berlin Döner) Bu yatırımın yarısını nakit ödedim, yarısını firmaya aylık ödemeli senetlerle borçlandım (Aylık 60k senet bedeli).

Böyle ciddi bir girişimde bulunmak benim için risk olmadı çünkü mevzu bahis mahalle, yaz tatilleri hariç öğrencilerin bulunduğu süreçte çok fazla ciroların döndüğü ve öğrencilerin büyük çoğunluğunun yaşadığı bir mahalle idi. Sadece yaz tatillerinde işler ortalama %70-80 düşüyordu ama önceki dönemlerde yaz tatilleri için para ayırıyordum kira/toptancılar vs ödemeler için. Sonra dedim ki artık tamam başka yatırım yapmam, böyle 3 dükkan devam eder franchise senetlerimi öderim ve borcum bitince de tüm dükkanları satar farklı ve yorulmayacağım bir iş yaparım diye düşündüm.

Son franchise'ımı (Berlin Döner) açtıktan tam 4 ay sonra pandemi başladı, kısıtlamalar başladı, öğrenciler gitti ve kepenkleri indirdik. Sadece ben değil Kültür Mahallesindeki tüm esnaflar. İlgili bölge oldu sana hayalet şehir. Dedim ki 3-4 ay dayanırım hazırda para var nasılsa. 3 ay geçti yok, 6 ay geçti yok. İlk olarak arabamı sattım (400k) borçları hafifletmek için. Çünkü borcum olan hiçbir toptancı, ambalajcı vesaire idare etmedi, etmek istemedi. Hele ki yarısını borçlandığım Franchise şirketi bile senetleri işleme koydurdu o kadar izah ettiğim halde. Sonra dedim evi satayım, bir şeyler yapayım derken değişen bir şey olmadı. 3 dükkanımın toplam kirası 24 bin lira ve pandemi boyunca hiç sekmeden ödemeye çalıştım. Son 4 aydır hiç birini ödeyemiyorum ve 2 dükkanımın sahibi beni idare ederken en kilit dükkanımın sahibi tahliye davasını çoktan açtı bile.

Son durumuma bakarsanız: Kısıtlamalar olmadığı halde dükkanlarımı açamıyorum, popülasyon çok zayıf. Açıp bekledim ve denedim ama bırak personel ücretini, kirasına bile para biriktiremiyor şu an dükkanlarım. Ha bunu buraya niye yazdım bilmiyorum ama belki rahatlarım diye içimi dökmek istedim konuya gelince. Arabamı sattım, evimi sattım, motosikletimi sattım ve halen 1.4 milyon borcum var. Allah sonumu hayır etsin, elbet altından kalkarım...