Bu sorunun çok basit bir yanıtı var.
Eğer kendi ayaklarınızın üzerinde durmak zorunda kalsaydınız ödemeniz gereken sorumluluklarınız olsaydı o işe bu kadar kolay hayır diyemezdiniz.
Bir insanın bakması gereken çocukları, ödemesi gereken kirası, doyurması gereken ailesi varsa ve kolay iş bulmasını sağlayacak bir vasfı yoksa bahsettiğin işte çalışır.
Ve bu ülke böyle işsiz ve az vasıflı ya da vasıfsız insan kaynıyor.
Muhtemelen kira ve fatura ödemek zorunda değilsiniz babanızın yanında yaşıyorsunuz.
Sizin için böyle bir iş eziyet, zulüm iken 6 aydır işsiz kaldığı için çocuklarına ekmek alamayan bir adam için lütuftur.
Ve bu ülkede böyle az vasıflı ve uzun zamandır işsiz çok fazla adam var.
Bu firmaların aradıkları da böyle çalışmak zorunda olduğu için bu şartları kabul etmek zorunda kalacak adamlar.

Maaş iş gücüne ödenen bir fiyattır.
Ve tüm fiyatlar arz talep dengesi içinde belirlenir.
Bir şirket 2800 liraya çalışacak adam bulamadığında 3000 liraya 4000 liraya eleman aramaya başlar.
Çünkü o işlerin yapılması gerekiyordur.

Ama şu an ülkedeki durum şu.
Bugünkü iktidar hem ekonomiyi büyütmeyi beceremiyor, yeni fabrikalar açılmıyor yeni iş imkanları oluşmuyor.
Hem de aynı iktidar beceriksizce dış politika yürütüp 4 milyon Suriyeliyi, 1 milyon afganı, Iraklıyı, Türkmeni Özbeki vs... iş gücü piyasasına sürüyor.
Kaçak çalışanlar ve Suriyeliler işçi sayısını arttırıyor ve işçinin emeğin değerini düşürüyor.

Yani birileri ekonomiyi büyütemedikleri sürece işçi arayan firma sayısı artmadığı sürece ücretler artmaz, çalışma koşulları iyileşmez.