Çalışmak ya da çalışmamak işte bütün mesele bu. En büyük sorun gençlerimizin yirmili yaşlarda 12 saat çalışmak zorunda bırakılması. Neden mi?

Okuldan mezun olduktan sonra 2009 da bizi "teğet geçen" krizde mühendis olarak bir kaç iş değiştirdim. En son verilen teklif ise bir işçi maaşı kadardı.

"Ben bu maaşa mühendislik yapmam" diyerek yine alanımla ilgili bir işe öğrenci borcumu ödemek için girdim. Tam 3 sene günde 12 saat çalıştım. Hafta sonu dahil, bir mühendis maaşı alıyordum mesailerle.

Ama ne oldu, o 3 seneyi hatırlamıyorum. Ne yaptım, nasıl yaşadım aklımda yok. Hayatımdan giden 3 koca yıl. Bırak kendini geliştirmeye, nefes almaya bile vakit yok, akşam çay içerken uyuya kalıyorsun. Nerede kendini geliştirecen.

Adam gibi bir hayat sürmek her Türk vatandaşının hakkıdır. Söze gelince hepimiz vatanseveriz ama icraate gelince düşmanlarımız bizden daha insaflı oluyor.

Reelde veya sanalda para dönmezse, değil kalifiye eleman, profesör olsanız iş bulamazsınız.

Bir de benim gibi evli, kirada yaşayan ve iki çocuk bakmak zorunda olduğunuzu varsayın. İçinde olduğumuz durumun tek suçlusu yine biziz.