Biz akıllı geçinen insanlar olarak, dünyanın kusursuz düzenini görmezden geldik. Elimizden gelenin fazlasını yaparak bile bile doğamızı, havamızı ve suyumuzu tükettik tüketmeye de devam ediyoruz. İnsan büyüdükçe değil, zaman geçtikçe hayattan tat alamıyor artık. Çünkü çocukken gözümüze toz pembe ve masal gibi görünen hayatın zaman geçtikçe öyle olmadığını anlıyoruz. Susuzluk nefes alan ve yaşamını idame ettirme mecburiyetinde olan her canlının ortak problemidir. Bu ortak soruna, ortak bir şekilde çözüm bulunması gerekir. Görüyorum ki, ne gündemimiz, ne planlarımız ne de projelerimizde susuzlukla alakalı yapıcı bir düşünce yer alıyor. İnsanlık, bence suyun kıymetini her şeyde olduğu gibi kaybettiğinde anlayacak. Günü birlik yaşayan geleceği düşünmeyen insanlıktan, doğa elbet intikamını alacak.

Umarım biran önce herkes uyanır. Dünyasını ve doğasını en önemlisi suyunu korur. Su korunursa, hayat kurtulur.