O gittiğinde...

İfadenin bir anlığına yerleşmesine izin verin. Bundan sonra hangi kelimeleri duyuyorsunuz?

Ardından giden biri için cümleyi bitirmek, alfabeyi okumaktan daha kolaydır.

Güzel bir yabancı şiirden kesit vermek istiyorum:

"Baba gittiğinde, İrlandalılar söyler,

Kötü havalarda şemsiyenizi kaybedersiniz."

Sonraki birkaç dizede şu ifadeler bulunur:

"Baba gittiğinde, Ruslar söyler,

Çocukluğunuzu yanına alır."

Baba gittiğinde, başkalarının babalarının gitmiş olması, babaların insanlık zamanı doğduğundan beri gitmesi önemli değil. Gitme anında önemli olan, onun senin baban olması. Sadece senin ve tek. Kaybınız benzersiz, derin, yalnızca size aittir.

Baba gittiğinde, insanlar size pek çok şey söyler, çoğu aynı şeyi. Kaybın için üzgünüm. Başsağlığı diliyorum. Huzur içinde yatsın. Kelimeleri hatırlamayacaksın. Nezaketi hatırlayacaksın.

Baba gittiğinde, sen yanında olmazsan, bu bilgiyi cebinde kalıcı bir delik gibi sonsuza kadar taşıyacaksın. Alışacaksın ama her zaman orada olduğunu bileceksin.

Baba gittiğinde, onunla olsan bile, söylemek istediğin her şeyi düşüneceksin, soracaksın, milyonlarca kez söylemiş ve sormuş olabileceğin şeyleri ama bir kez daha söylemek isteyeceksin.

Onun, üzerindeki gücünü daha net göreceksiniz.

Baba gittiğinde, ona ne kadar benzediğini fark ediyorsun. Hepsi iyi değil ama onu yanınızda nasıl tuttuğunuz önemli.

O gittiğinde kederleneceksin ve sonra bir gün kederinin kuruduğunu fark edeceksin. Haftalarınızı, bir zamanlar evreninizin merkezinde olan adamı hiç düşünmeden geçirebilirsiniz. Rahatlayacaksınız ve rahatlamanız ihanet gibi gelebilir.

Ama arada bir, gökyüzü mavinin belirli bir tonu olduğunda veya sokakta tanıdık bir yapıya sahip bir adam gördüğünüzde veya radyoda bir top oyununun gevezeliklerini duyduğunuzda, göğsünüzde bir düğüm hissedeceksiniz.

"O artık yok" deyin, ama olduğu için şükredin. - İbranice Atasözü