Eşimle evlenirken bir kuruşumuz yoktu. Benim zaten ailem yok bekar evimde yaşıyordum. Pis koltuklar, tüplü televizyon. 1 + 1 ev küçücük. İzmirde eshot sokağında eski adı pavyonlar sokağı bilenler için. Gelinlik aldık en ucuzundan o eve gelin geldi. Annesi kabul etmiyorum dedi ilk baştan. Yapacak bir şey yok dedim kabul etti o da sonradan. İkimizde yıllardır çalışa çalışa yaptık her şeyi. Aldığımız her şeyin değerini bildik. Çünkü bir anda kredi ile damdan düşer gibi sahip olmadık. Yeni neslin şimdi tek derdi eve arkadaşları geldiğinde gösteriş yapmak ne yazık ki. Bilmiyorlar ki o arkadaşlar hasta olsan bir bardak su vermez sana.