Her gece düzenli yatmaya çalışırım, sabah 4-5 gibi yarı uykulu bir şekilde kendime gelirim genelde(ufak bir rahatsızlıktan dolayı). Gözümü açmam, el kolu tekrar hareket ettiremem 20-30 saniye sürmekte. Dolaylısı ile bunları anladığım için bu süreçte bilincim açık olmakta. Bu ufacık saniyede kendime direkt "aha bu sefer gerçekten öldün" demekteyim. Beyinsel de olsa o boşluktaki buruksal yalnızlık çok kötü olmakta, ölünce umarım yalnız olmam uzun bir süre. Demem o ki bünyemiz her şeyi kaldıramıyor. Yarın olacağından eminse beynim, kaldıramam. CPU'm şişer görev yapamam, sabaha cıkmadan ölürdüm zaten.