Bende 22 yaşındayım aşırı asosyalik var ne yapacam bilmiyorum maddi durumum kötü işe girmek istiyorum ama içimde bir korku var. İnsanlarla iletişim kurmakta zorlanıyorum. Benimde geçmiş sizin gibiydim daha kötü. Evden dışarı çıkmıyorum çıksam da insanların içinde dolaşınca basım dönüyor. Hiç arkadaşım yok. Kalabalık ortamdan konuşamıyorum baş başa olunca rahatca konuşuyorum. Bir iş yaparken elim titriyor panikliyorum genelde biri bakınca. Daha fazla sorunum var ne yapacam bilmiyorum intihar girişimim oldu bu sorunlar yüzünden bu yetmiyor epilepsi rahatsızlığım var. Dayanacak gücüm kalmadı bir an önce bu dünyadan göçmek istiyorum.
öncelik olarak işe girmen senin için iyi olacaktır. iş hayatı insanı zamanla değiştiriyor. sonuç olarak insanlarla ister istemez iletişim kuruyorsun. korkmayacaksın üzerine gittikçe yenersin. evde nasılsan dışarıda da öyle olmaya çalış. 3 günlük dünya kimse senden değerli değil, senden farklı veya üstün değiller bunu bilerek yaşa. sonuçta hayat bir gün elbet bitecek önemli olan kendini rahat hissetmen ve güzel yaşaman. gerisini çokta takma insanların ne düşündüğünü vs. işe girdikten sonra spora yazılmanı da kesinlikle öneririm. fitness olur, herhangi bir spor dalı olur farketmez. özgüven için çok işine yarayacaktır. şimdilik ufak çaplı evde de yapabilirsin. yolda uzun bir yürüyüşlerde yapabilirsin. bunu yenmek senin elinde inan ki istersen yaparsın. zamanla nasıl değiştiğini fark edeceksin. istersen özelden ulaşabilirsin destek olmaya çalışırım elimden geldikçe. yavaş yavaş zamanla olacaktır sabret ve adım at sadece.