Bir meslek öğrenmek önemli ama o mesleği kendine hedef olarak belirlemediysen ayrı tabii. Yani şöyle düşünelim; demirci ustası olmak istiyorsan, şu an düşük bir ücrete tam zamanlı ve sosyal güvence olmadan çalışmayı kendin için bir yatırım olarak görebilirsin. Usta olduğun zaman da; hatta kalfa olduğun zaman bile bu yaptığın için kendinle gurur duyarsın. İyi ki tavsiye edilen garsonluk vs yapıp da yaş kemale erdiğinde hala daha bir baltaya sap olamamış, yevmiyeyle gülük iş arayışında olan, yazın sahillere kışın büyük şehirlere gidip iş arayayım diye boş boş gezip eninde sonunda 3 kuruş + pis yatağa talim eden biri olmadım dersin. Ama hedefinde bu meslekte usta olmak yoksa, önünde iki seçenek var: Birincisi iş bulamıyorsundur ve boş durmak yerine elime 3-5 kuruş geçsin daha iyidir, bütün gün sokaklarda gezip sıkıntıdan psikolojimi bozacağıma çalışrıım daha iyi dersin. İkincisi ise; zaten imkanım var, bir süre daha çalışmak zorunda değilim, daha iyi bir iş bulana kadar idare edebilirim dersin ve o zahmeti çekmezsin. Yani değip değmeyeceği sana ve senin kendi durumuna bağlı. Yoksa, bir zanaati garsonlukla kıyaslamak pek doğru değil.

Para az mı az. Yol uzun mu değil. Sosyal güvencesiz çalıştırmak doğru mu değil. Hiçbir işin garantisi var mı; yok. Ama meslek öğrenmek iyidir.