"Biz sizin zamanınızda şöyle şeyler çektik", "Sizin kadar şanslı değildik" palavralarının artık bir kenara atılması lazım. Ben senin geçtiğin yoldan geçmek zorunda değilim. Fırsatım varken kullanıp ülkemi daha iyiye, yaşam standartlarımı da yükseğe çıkarmalıyım.

Bütün nesiller kendinden önceki neslin yaşadıklarını yaşamak, çektikleri zorlukları çekmek zorunda olsa ülke nasıl gelişecek? Bu böyle sonsuz döngüye girerse, insanlar nasıl refah içinde yaşamaya başlayacak?

Sen benim yerime çekmişsin zorlukları işte, zamanında sen de şikayetçiydin, ama konuşamıyordun. Bizim şimdi konuşmak, derdimizi anlatabilmek gibi fırsatlarımız var. Bunu kullanınca "yav siz de çoh şey istiyonuz yeenim" demek kadar saçma bir düşünce yok. Çok şey istemiyoruz abicim, zamanında sen diğer ülkelerin fırsatlarını ve yaşam standartlarını kolaylıkla araştırıp, göremiyordun çünkü ülkemizde teknoloji henüz o kadar gelişmemişti. İki nesil arasında çok şey değişti, teknoloji de bunların en başında. Yani bizden önceki neslin, bizim daha şanslı olduğumuz için bizi yermesi değil, bunları kullanabilmemiz için teşvik etmesi gerekiyor. Benim fikrim böyle.