Öncelikle sen değerlisin unutma! Yaşananlardan hep ders al. Aynı şeyleri kendine tekrar yaşatma. En önemlisi bir karar alman gerek ve bu karar arkasında çok zorda olsa güçlü durman gerek. Hiç bir şey eskisi gibi değil. Kendini kandırmayı ve duygusallığı bir kenara bırak. Net ol. Herkes verdiği ve attığı adımın bedelini ödeyecek. Karşı tarafla ilgili olan tüm anı, fotoğraf, parfüm, vb gibi ne varsa ortadan kaldır. Geri dönüp asla bakma, hayatı akışına bırak.
Hala ondan dönüş beklemen kendine saygısızlık değil mi? düşün. Başka biriyle denemesi bile karşı tarafın sağlıksız düşündüğünü gösteriyor. Kendine bunu yakıştırıyor musun? O kadar anı vs karşı taraf bu hareketleri yaparken sen neden oturup ağlamayı tercih ediyorsun? Hayata bir kez geliyoruz hayatı yaşamalısın. Karar ver ve eyleme geç!
Unutma sen değerlisin! Sen önemlisin! Bunları anlayan kişilere fırsat ver. Vakit kaybetme, önünde güzellikler seni bekliyor.
Yaşanılanlardan ders alıyorum kendimce bir sonuca varıyorum fakat uygulama aşamasında tıkanıyorum şuanda ne yazık ki.Anıları kaldırmam için benim ya amasyayı yakmam lazım yada burdan taşınmam lazım veya aklımdan silip atmam lazım kendisini.Burası küçük şehir anımızın olmadığı yer yok diyebilirim kısacası.Evet bir başkasıyla denemesine birşey diyemiyorum bende denedim çünkü ve bende yapamadım hatta yanlış hatırlamıyorsam ben ondan önce denedim yapamadım ve kendisine geri dönmek istedim.O zamanlar hayatında birisi yokmuş olmamışta biz ayrıldıktan sonra.Konuştuğu falan olmuş illaki ama istememiş hiç.Ben döndüğümde benide istemedi böyle rahatım, mutluyum kimseye tahammülüm kalmadı artık diyordu.Biraz uğraştım çabaladım olmadı.1 ay sonra bir başkasıyla denemiş o da benim gibi yapamamış ve geri dönmüş.Deneyebilir elbette fakat sağlıksız düşündüğü kısmına şurada katılıyorum.Kendini bazı konularda şartlamış gibi davranıyor.Yani benimle birlikteyken yan yanayken gerçekten mutluyuz eğleniyoruz gülüyoruz.Fakat öyle bir şartlamışki kendisini geçmişe takılmış kalmış.Kendini benimle mutlu olamayacağına, benimle olmayacağına dair inandırmış.Ayrıyken hep bunları düşünmüş kafasında böyle yer etmiş muhtemelen.Dolayısı ile en ufak şeyim gözüne batıyordu belki.Ben bu durumda bir psikolog veya başka bir profesyonelden destek alarak kurtarabileceğimizi düşünüyordum.Kendisi bana biz neleri aşmadık bunlarımı aşamayacağız önce kendimiz deneyelim demişti bende kabul etmiştim.Kendimiz deneyip başaramayınca birden buz kesiyor ve beni görmüyor, duymuyor, işitmiyor.Psikoloğa gidelimde desem yok
) Aslında çözülemeyecek şeyler değildi.Sadece kafa yapısını anlamaya çalışıyorum.Birbirini bu kadar iyi tanıyan, bu kadar bağlı insanların bu hale gelmesine, bu hale gelmeme üzülüyorum ister istemez.Bilmiyorum belki bu sefer farklı olur deneyecek olursa yeni ilişkisinde belki daha mutlu olur belki bende daha mutlu olurum.Zaman gösterecek herşeyi.
Sabah sabah güzel geldi