Herkese merhabalar hayırlı sabahlar öncelikle.Elimden gelen herşeyi deniyorum kendimi toparlamak için inanın ki buraya konu açmamda dahil.Kısa bir süre önce 6 senelik ilişkim bitti.Kimileriniz ya bunamı üzülüyorsun, bunamı takılıyorsun diyebilir.Evet buna takılıyor ve buna üzülüyorum O kadar sahiplenmiş ve benimsemişimki onu bırakmak veya kaybetmek beni çok yıpratıyor.2-3 ay gibi bir süre ayrıydık sevmediğini yoğun hissetmediğini ve geçmişte yaşadığımız bazı olaylar yüzünden istemediğini söylerek gitmişti.Aradan 1 ay sonra tekrar geldi pişman olduğunu, o zamanlar nasıl böyle düşündüğünü söyleyerek geri geldi.Tabi o süreçtede çok zorlandım her gün stalklıyordum falan yazdığını şans eseri farkettim.Normalde kabul etmek gibi bir düşüncem yoktu çünkü en değer verdiğim insan beni sevmediğini söyleyerek çok kötü yaralamıştı beni.Gene aynısı oldu.Ufak tartışmalar yaşıyoruz çok saçma sebepler.Direk geçmiş aklına geliyor ve bir anda bambaşka bir insana dönüşüyor.Buz kesiyor bana karşı.Tekrar yoğun hissetmiyorum, sevdiğimi düşünmüşüm benim hatam falan diyip gidiyor.Saat 4-5 te yatıyorum uyandığım saat sabah 8.Bir iş kurmuştum birşeylerle uğraşıyordum fakat uyandığım zaman kalkınca hiçbirşey yapasım yok.Deli gibi uyumak istiyorum, uyandığımda ise yataktan kalkıp çıkasım gelmiyor.Ağır bir depresyon dönemi içerisine girdim.Online psikiyatri ile görüşüyordum yetmiyor, pazartesi günü bulunduğum ildede görüşmeler sağlayacağım.Dükkana gidiyorum ağlıyorum, kardeşime, anneme, arkadaşlarıma anlatıyorum içimi döküyorum ağlıyorum.Durmadan deli gibi gözyaşı döküyorum.Rahatlatıyor ama yetmiyor.2 gece evlerinin orda oturdum gece 2-3 e kadar.Bu son oturmamda yani dün saat 10 gibi bir kavgaya bulaştım.Normalde hiç huyum değildir.Fakat öfke kontrolüm oto kontrolüm yok ne yazık ki.Arada kendimi yumrukluyorum sinirimi çıkaramayınca en son böyle saçma bir olay oldu başkalarıyla tartıştım.O da sesleri duyup indi aşağıya.Zorla geri evine çıkardım ortalık sakinleşince indi konuştuk.Sevmediğini, buraya gelmemi istemediğini ve ulaşmamı istemediğini söyledi.Üzgün olduğumu elimde olan birşey olmadığını duygularıma hakim olamadığımı ve bu hale gelmemin sebebinin kendisi olduğunu söyledim.Senin sevdiğini düşünme hatan yüzünden bu haldeyim dedim.Fakat karşımdaki insan bana buz kesmiş, o kadar ruhsuzlaşmışki gerçekten neler hissettiğimi neler yaşadığımı görmüyor.İlişki içerisindeyken çok mutluydum herşey yolundaydı.Yani sevmemişim diyen kızın hareketlerini görseniz sevmiyor bu demezsiniz.Kendinden o kadar emin konuşuyor ve o kadar güzel davranıyorduki bana bu şekilde bir son beklemediğim içinde kaldıramadım.Toparlanamıyorum.Deli gibi sevdiğim bir insanın beni bu şekilde itmesi, beni sevmediğini söylemesi içimi parçalıyor.Daha önce hiç böyle olaylar yaşamadım hayatımda.Belkide bu yüzden bu süreç böyle zorlu geçiyor.Fakat hala içten içe pişman olup geri dönmesini o kadar çok istiyorumki.Herşeyi yoluna koymayı o kadar çok istiyorum ki ne yapacağımı bilmiyorum.Psikiyatri olaylarına pek sıcak bakmıyorum normalde fakat deniyorum elimden geldiğince.Kısacası durum bu.Okuduğunuz zaman ayırdığınız için çok teşekkür ederim.İçimi dökmek, derdimi anlatmak istedim