Ailemi ezdirmeyi düşünmüyorum. Benim sunacağım yapabileceğim şeyleri belirttim. Bunları kabul etmiyorsanız olmasın dedim. Kıza bizzat söyledim. Kızla ciddi anlamda tartıştık. Yapamayacağımıza evet diyip söz veremem maddi gücümüz belli işine geliyorsa cevabını verdim. Yapabileceğim şeylerin dışına 1 kuruş dahi çıkamam ailemi zorlayamam dedim. Verirlerse güzellikle verirler vermezlerse biz o kapıdan dönersek bir daha gelmeyiz. Herkes kendi yoluna cevabını verdim. Çok istiyorsan kaçarsın. diyede ekledim.
-Kızı sıkıştırıyorlarmış zaman zaman, özellikle halaları biz sana bunu şunu ayarlarız felan diyorlarmış. Ailemi halalarım etkiliyor, halalarımla konuşmayın diye kavga ediyorum her gün diyor.
-Bugün bana kaçmayı düşündüğünü söyledi. ne zaman olduğunu bana söylemeyeceğini belirtti. Sanırım ailesiyle ciddi anlamda tartışıyor.
Gördüğüm kadarıyla tüm yaşananlara rağmen olumlu tavır sergilemeye devam ediyorsun. Öncelikle seni tebrik ederim. Ama ilişkilerde "BİZ" olmak çok önemli bir kavramdır. Bir taraf sürekli ben ve "benim istediklerim" diye diretiyorsa o ilişkinin sağlam bir zemin üzerine kurulması mümkün olmaz. Bu aile ilişkileri için de geçerli, bir taraf sürekli olarak bir şeyler konusunda bahane üretiyorsa o işin olması çok zordur. Hatta olursa ondan sonrası da çok zordur.
Hayat çok uzun bir süreç değerli dostum, vaktini enerjini çalacak insanlara harcamamanı tavsiye ederim. Çok klasik bir laftır ama ayrılıkta sevdaya dahil. (Olanları tüm dürüstlüğünle anlattıysan)Şundan sonrasında bir adım daha ileri atacaksan, mesajım burada not olarak kalsın. Pişman olacaksın, ileride alıntılarsın...