Şafii mezhebindenim.
Şafiilerde köpeğe dokunmak daha doğrusu ıslak köpeğe ve salyasına dokunmak mekruhtur.
İmam Şafii döneminde belli ki bir hastalık yayan köpek cinsinden dolayı dönemin tedavisi yeterli olmadığı için köpeklere dokunmayın, ilişmeyin mekruhtur şeklinde söylemiş. Çünkü bedenimizde rabbin bize emanetidir. İyi bakmak temiz bakmakta üstümüze vazifedir. Bu nedenle mekruh kılınmış.
Açıkçası konunun tam hakimi değilim ama hadisi gerçek sayarsak bu tür bir sebepten sadece o döneme özel olduğunu düşünebilirsiniz.
Eğer ki aksi bir durumda olsaydı bugün 1.5 milyar nüfusun yayıldığı müslüman toplumlarda köpek asla barınamazdı. Nasıl ki kendi şehirlerimizde sıkça beslenen domuz görmüyorsak köpeği de göremezdik. Sadece o döneme özel ve bir hastalık yaydığı için o döneme özel söylenmiş olabilir.
Bu durumda Kur'an-ı Kerim'in evrenselliğine ters düşmez mi hocam? Vallahi bu konuyla ilgili kafam alevlendi

İşin içinden çıkamayacağım gibi duruyor