Câbir b. Abdullah, Resûlullah (S.A.V.)’in, köpeklerin öldürülmesini emrettiğini söyler. (Biz de köpekleri öldürdük) hatta çölden gelen bir kadının köpeğini bile öldürmüştük. Daha sonra köpeklerin öldürülmesini yasakladı ve “Hâlis (düz) siyah olanını, iki noktalı olanını öldürünüz. Çünkü o, şeytandır” buyurdu demiştir. (Sahîh-i Müslim Muhtasarı, 1,1572)

Hadiste de görüldüğü gibi aslında tüm köpeklerin öldürülmesi şeklinde bir emir değil belli özelliğe sahip köpeklerin öldürülmesidir. Çünkü bu dönemde Medine’de bir hastalık yayılmıştır ve bu hastalığın kaynağı özellikleri belirtilen bu köpek cinsidir. Belki de kuduz tehlikesi bulunmaktadır. “Resûlullah (S.A.V.) köpeklerin öldürülmesini emretti. Daha sonra, ‘Halkın (bütün) köpeklerle bir sıkıntıları yok’ buyurdu ve av köpeği ile çoban köpeğine izin verdi” demiştir. (Sahîh-i Müslim Muhtasarı, I,1573) “Beş tane hayvan “fasık”dır ki, Mekke’nin harem bölgesinde de öldürülebilir. Bunlar; fare, akrep, karga, çaylak ve yırtıcı köpektir.” (bir rivayette: kişi ihramda da olsa bunları öldürebilir.) (Buhârî, Bedu’l-halk, 16; Müslim, Hac, 9: 66-72).