Öğretmen olarak gözlememi yazmak gerekirse maalesef anne babalar çocukları el bebek gül bebek büyütüyorlar. tabiri caizse fanus içinde büyütmeye çalışıyorlar. yedikleri önlerinde yemedikleri arkalarında. öyle anne babalar var ki elinden gelse 15 yaşındaki çocuğunun gelip beslenmesini yaptıracak. zorluk görmeyen, her şeyi anında önüne konan çocuk kadir kıymet bilmiyor. paylaşmıyor. bencil büyüyor.

dahası, internet sayesinde daha 10 yaşında belki eskiden 25 yaşında yaşayacağı şeyleri yaşıyor, hedefte olmayınca daha 15 yaşında psikolojisi bozulmuş ortalıkta geziyor...

aile ortamları çok bozuk. her şeyi elde eden çalışmadan yorulmadan elde eden çocuğu hatta bireyi bir noktadan sonra mutlu edemezsiniz. çökecektir. ya istediği şey hemen olmuyor diye çökecektir, ya da hemen olan şey çok kısa süre sonra onu mutlu etmeyecektir.

iyi anne baba olmayı yanlış anlayan velilerimiz var mesela. Öğretmeni neden dersini yapmadın diye sormuş ve sınıfta kardeşi rencide olmuş diye 2 arkadaşıyla birlikte okula gelen abiler var...siz bu kızı istediğiniz kadar eğitin emin olun mutlu olmayacaktır...

aslında sayamayacak kadar çok sebep var gençlerin mutsuz olmalarının bence...